Franse politie bekeurt de ideale lijn

Franse politie bekeurt de ideale lijn

Gelezen op motor.nl

Een van de redenen om naar Frankrijk te gaan, is de geologische gesteldheid van het land. Als motorrijder vind je ervan alles: de hoogste passen en bergen, maar ook de diepste kloven en dalen. Al die lekkernijen zijn ook nog eens overdadig gelardeerd met het smakelijkste asfalt. En dat alles zorgt ervoor dat Frankrijk één groot gastronomisch smulpaleis voor motorrijders is.

Maar pas op. In dat smulpaleis waar het voor motorrijders zo lekker snacken is, speurt de politie naar motorrijders die in de bocht de doorgetrokken streep passeren. Dat gebeurt regelmatig omdat de doorgetrokken streep niet altijd de ideale lijn volgt.

Kennelijk is dit ideale lijnen rijden de Franse Gendarmerie een doorn in het oog. Een heterdaadje kost je 90 euro.

Politieagent crasht met bemande drone

Politieagent crasht met bemande drone

Het AD.nl meldt

Een politieagent van het politiekorps van Dubai is gecrasht met zijn bemande drone. De man raakte de controle kwijt over de ‘hoverbike’ toen hij van een hoogte van 30 meter probeerde te dalen.

Dat we niet binnenkort met vliegende auto’s door steden reizen snappen we wel. Als er al toekomst is voor dit soort bemande drones, begint deze bij hulpdiensten die wereldwijd snel naar onheilsplekken kunnen vliegen, vooral in drukke metropolen. Vandaar dat onder meer in Dubai wordt gekeken of bemande drones ingezet kunnen worden.

In dit geval gaat het om een zogeheten ‘hoverbike’, zeg maar een politiemotor met vier propellers in plaats van twee wielen. Het apparaat werkt als een drone, met dit verschil dat het apparaat niet vanaf de grond, maar door de ‘hoverbiker’ zelf wordt bestuurd. Dat de testvluchten niet altijd soepel verlopen, blijkt uit onderstaande video.

Vlieghoogte

Ondanks de inspanningen van Dubai’s hoverbikende politiekorps om de crashvideo van internet te verwijderen, verspreiden de beelden van een mislukte testvlucht zich snel op social media. Te zien is een agent die op een Hoversurf S3 vliegt op een hoogte van ongeveer 30 meter. Wanneer hij weer daalt, verliest hij de controle en raakt hard de grond.

De bestuurder komt goed weg wanneer het apparaat kantelt en bovenop hem landt. Hij wordt zo te zien net niet geraakt door rondvliegende propellers. Volgens fabrikant Hoversurf gaat het om een mechanisch defect. De agent zou de vlieghoogte overschreden hebben en daardoor zou de hoverbike moeilijker te besturen zijn geweest. De bestuurder raakte niet gewond.

Lees het artikel op AD.nl

 

Onopvallende politie-BMW valt te veel op

Onopvallende politie-BMW valt te veel op

De website nieuwsmotor.nl meldt dat uit documentatie rondom de aanbesteding van politiemotoren blijkt dat de politie niet met een BMW R1250RT als onopvallende politiemotor wil werken. In het verkeer wordt de motor vaak meteen als een politiemotorfiets herkend, onder andere door het “kenmerkend type boxermotor”.

Nog een reden is dat de topsnelheid te laag ligt. Dit betekent dat ze misschien wel inzetbaar zijn voor onopvallende (verkeers)surveillance, maar niet voor specialistische taken waarvoor onherkenbaarheid vereist is, bijvoorbeeld bij observatie- en arrestatieteams of begeleiding van bijzondere voertuigen.

In eerste instantie zou de politie “onherkenbare en onopvallende cascomotorfietsen” afnemen via de raamovereenkomst voor de levering van herkenbare verkeerssurveillance motorfietsen. Naar nu blijkt, aldus de politie, “wordt het enige merk/type motorfiets dat uit de raamovereenkomst kan worden geleverd in het verkeer vaak meteen als een politiemotorfiets herkend”. De politie  ziet de herkenbaarheid van deze specifieke motorfiets vooral een gevolg van “een zeer kenmerkend type boxermotor”. De levering hiervan heeft om die reden voor de politie dan ook geen zin, omdat de vereiste onopvallendheid hiermee teniet wordt gedaan.

Foto nieuwsmotor.nl

Daarnaast voldoet de R1250RT volgens hetzelfde document ook niet aan de gespecialiseerde vraag, omdat de vereiste minimale topsnelheid te laag ligt. Dit duidt eerder op specialistische inzet dan verkeerssurveillance, want met meer dan 200 km/u haalt de R1250RT voldoende snelheid in het verkeer.

De politie start om deze reden een separate aanbesteding voor onopvallende cascomotorfietsen, maar de doorlooptijd van een dergelijke aanbesteding is te lang om op de korte termijn in de recente vraag te voorzien. Hierom worden bij een bekende dealer nu voor 113.800 euro vijf motorfietsen van twee verschillende merken/typen besteld, zodat de aanvragende politiedienst deze snel kan inzetten. Dit in afwachting van de aanbesteding die gaat volgen. Overigens bestelde de politie buiten de in 2017 afgesloten raamovereenkomst ook nog eens 150 extra motoren voor VIP-begeleiding, voorzien van zadelverwarming en elektronisch regelbare vering (ESA).

Lees het artikel op de website nieuwsmotor.nl

Politiemotor de trap op

Motoragent wel of niet groeten?

Motoragent wel of niet groeten?

Column van 27 maart 2020 door Ad van de Wiel op motor.nl

Smeris, wout, dienstklopper, bromsnor, juut, kit of zwaantje. Bijnamen voor motoragenten weet ik volop te verzinnen, maar niet hoe ik ze onderweg groet. Wel of geen motorgroet? Het blijft lastig, al kreeg ik deze week een wijze les.

Het is altijd confronterend maar fijn als iemand ongewild jouw ongelijk bewijst. Een tegemoetkomende motoragent deed het van de week. Ter hoogte van Volendam naderde zo’n overbekende witte motor met fluo vlakken en zwaailichten. In het zadel een in fluo-kleding gestoken motoragent die mij achteloos en enthousiast tegelijk begroette. Gewoon als motorrijders onder elkaar. Met stomheid geslagen liet hij me achter.

Zou de agent in zijn achteruitkijkspiegels hebben gezien dat ik zijn groet alsnog beantwoordde? Uit een Pavlovreactie ging mijn linkerhand omhoog. Maar pas nadat de politie-BMW me was gepasseerd. Had de agent me ook nog even recht in de ogen gekeken, dan had hij een mengelmoes van verbazing en zelfverwijt gezien. Sinds wanneer groeten motoragenten zo amicaal en waarom moest ik weer zo nodig mijn klauwen aan het stuur houden? Het was een wijze les die ik zojuist kreeg.

Een Belgische collega-journalist bekende me laatst extreem slecht te kunnen vergeven. Deze aimabele Zuiderbuur heeft blijkbaar ook nog een heel andere kant. Iemand die hem iets flikt, krijgt daar hoe dan ook ooit de rekening voor gepresenteerd. Misschien komt mijn weigering om motoragenten te begroeten als mede-motorrijders ook voort uit mijn onvermogen tot vergeven. Zeer waarschijnlijk zelfs.

Zo’n dertig jaar geleden stond ik met de motor voor een rood verkeerslicht. De dikke politiemotor achter me had ik natuurlijk al lang gezien en dit tijdelijk braafste jongentje van de klas wachtte keurig op het groen. Direct na het wegrijden zette meneer agent – pardon: die vuile tering takke smeris! – me aan de kant. Een boete voor een achterband met te weinig profiel volgde. Het voelde als verraad van een mede-motorrijder. Een trap in je rug van een kameraad. Mijn besluit stond vast: naar die tyfus-bromsnorren stak ik geen hand meer op. Nog geen vinger zelfs, al was die neiging direct na de bekeuring lastig te bedwingen.

Het kostte niet veel moeite om niet langer te groeten. Het voelde sowieso altijd al wat ongemakkelijk om een hand op te steken. Zouden andere motorrijders dat ook doen? Oog ik nu verdacht, of op z’n minst schijnheilig? Waarom groet je mannen en vrouwen die je net zo makkelijk bekeuren? Vragen had ik wel, antwoorden niet, maar de motorgroet voelde simpelweg niet zo goed en schijnheilig.

Hoe raar het is om uitgesloten te worden van een motorgroet, ervoer ik twee jaar geleden. Op kleine 125cc-scootertjes reden mijn maatje Peter en ik naar de Alpen. Een prestatie van wereldformaat, maar iedere motorrijder deed op het moment van passeren alsof hij een vuiltje in zijn oog had. Het gaf de bevestiging dat genegeerd worden een onprettig gevoel is. Wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. Het gezegde ken ik, maar voor motoragenten ging dat niet op.

Tot de wijze les van de blijde motoragent deze week. Zijn joviale hand omhoog zette mij op mijn plek. Natuurlijk begroet je een andere motorrijder. Zoals hij jou begroet. Zelfs als de persoon in kwestie in dienst is en je in het ergste geval nog op de bon slingert ook. Betrapt worden voelt altijd beschamend, maar extreem leerzaam. Je laat het wel uit je hoofd om voor de tweede keer zo’n fout te maken. De politieagent die me van de week groette wil ik daarom bedanken. Natuurlijk steek je een klauw op naar een andere motor. Zelfs als er stickers met ‘Politie’ op zitten. Al zorg ik er in deze rare corona-tijden wel voor dat mijn opgestoken hand anderhalve meter ver weg blijft van de ander. Anders bekeurt zo’n pleuris smeris je daar weer voor….

Ad van de Wiel

Nieuwe Politiemotor in China

Nieuwe Politiemotor in China

Nee, dit is geen BMW uit Beieren, dit is de Chinese CF Moto 1250J Politiemotor. Geheel in eigen productie gemaakt en onlangs uitgeleverd aan de Chinese Politie.

De productie is niet helemaal Chinees, het ontwerp en de onderliggende techniek komen uit Oostenrijk, de motor is van KTM, de 1279cc V-Twin, goed voor 140 pk. De KTM-V2 van de Super Duke R met deze motor levert ongeveer 180 pk. FC Moto heeft niet gekozen voor een onderhoudsvrije cardanaandrijving, maar voor een kettingaandrijving. Dit is opmerkelijk voor een motor in dit segment en het beoogde gebruik. Verder is deze motor voorzien van de modernste technologie, waaronder een volledig TFT instrumentenpanel.

Nog niet alle technische details zijn bekend. Wat we wel weten is het gewicht van maar liefst 297kg, dikke zijkoffers, Brembo remblokken en Bosch elektronica.

De verwachting is dat een particuliere versie van deze motor in de toekomst naar Europa komt.